stokrotkatwoja

18 tekstów – auto­rem jest stok­rotkat­wo­ja.

nauczył mnie śmiać się

nau­czył mnie śmiać się gdy chmury
rozświet­lają wyb­lakłą łąkę
cze­kania gdy no­ce przychodzą w je­go cieniu
odpocząć

nau­czyła mnie słuchać szeptu
mil­cze­nia ak­sa­mitem układać
w do­tyku jas­nych pocałunków

koją mnie liście spa­dające jesienią
po pal­cach mokrą mu­zyką skrzypiec
kiedy mrok echem przeświet­la między drzewami
je­go postać

koją mnie jej dłonie który­mi sen­nie zanurza
os­tatnie tchnienia we włosach
ten lęk który ot­wiera jej wargi
błagal­nie bym został

ciszą 

wiersz
zebrał 9 fiszek • 7 kwietnia 2013, 18:24

wstydzę się

przez ciebie ciągle żywa
zry­wam rosę z łąki
ro­bię kawę z mlekiem
cze­kam aż za­pad­nie zmrok

od­dycham mie­sza­niną twoich szeptów
na­wet gdy ich nie ma
fi­lig­ra­nowym marzeniem
pot­ra­fię od­tworzyć każde słowo
najciszej

wstydzę się mo­jej tęsknoty
uk­ry­tej w twoim ciele
we włosach
palcach
wie­rzchołkach skroni

gdy wracasz 

wiersz
zebrał 14 fiszek • 3 kwietnia 2013, 21:42

zostań

gdzie kur­czy się koniec
a zaczy­na prawda
ut­kwiłam na zawsze

krop­le gestów
is­kry wspomnień
niewidzial­ny świat

za­nim płomień no­cy zdławi
os­tatni ślad twoich dłoni
a blask księżyca zmyje
twój szept

zostań
opo­wiem ci mo­je serce
za­parzę herbatę
od­dam płaszcz
na chwilę

za późno mnie kochasz 

wiersz
zebrał 12 fiszek • 1 kwietnia 2013, 13:48

proszę

os­tatnie słowo
wstęgi rosy

przyłożył do skroni
śmier­telnym półgłosem jutra
zeszklo­ne oba­wy rozbił
spokojnie

szklanką gorzkiego strachu
związał ręce
smut­ne kur­czy dla niej
biją natchnieniem
ciszej

chodź ze mną 

wiersz
zebrał 10 fiszek • 31 marca 2013, 00:04

objąć

'lu­bię moją sa­mot­ność za­wie­szoną wyżej niż most ręko­ma obej­mujący niebo'*


bez­sennością uśmie­cha się zachłannie
do nieba wyb­lakłym ko­lorem granitu
przechy­la głowę naiw­nym gestem
ni­by lek­kością świ­tu strąca
z włosów strach

czer­wienie stru­nami światła
obej­mują jej białą szyję
a to co nią było te­raz roz­prasza się we mgle
jak szmer słów w chłod­nej wo­ni jaśminu

przej­rzys­ta część świata niedo­tykal­nych barw
po dru­giej stro­nie księżyca
sku­pia ją w źre­nicach chmur
w dro­binach ust
w nicość



*cy­tat pochodzi z wier­sza Ha­liny Poświatowskiej 

wiersz
zebrał 10 fiszek • 30 marca 2013, 17:08

przyjdź do mnie w burzę

zdej­mij płaszcz pop­la­miony deszczem
wyłącz światło jak­byś ga­sił świecę
szep­tem jak wiatr ro­zet­rzyj cienie
a słońce na­bie­rze barw wzejdzie
bądź niewidzialny

jak mrok jas­ki­ni scho­waj mnie
głębo­ko między palcami
uśmie­chem na­maluj ostatnie
niedo­pite po­całun­ki ma­lino­wym sokiem
rozsłódź gorzką her­batę wargami
śpiewaj mi wiersze
smutne

i jutro
rosą na liściach wie­rzby za oknem
bądź niewidzialny 

wiersz
zebrał 13 fiszek • 29 marca 2013, 20:06

ponad wszystko

uj­rzeć niebo w oczach
gdy blask zni­ka ze skroni
jesienią

ut­knąć między krokami
zabłądzić ciszą dłoni
w prze­paści włosów

dot­knę od­dech uśmiech
wiatr
tyl­ko wte­dy po­zos­taną na zawsze

w je­go ramionach
gra­nice świata
i czas 

wiersz
zebrał 11 fiszek • 28 marca 2013, 23:46

I w je­go dłoniach cały świat mój spoczął... 

myśl
zebrała 8 fiszek • 14 października 2009, 00:47

Mo­je słowa uczą się ciebie poj­mo­wać, gdy brak myśli, a na ster­cie pa­pieru tyl­ko kurz osiada. Pat­rzę bez ce­lu we wspom­nienia, w wy­marzo­ny pun­kt scho­wany do szuf­la­dy, w której jak w oczach za­mykam tam­ten ob­raz. Ściany szarzeją, ludzie zni­kają...
A ja wciąż uczę mo­je słowa, jak mają cię szep­tem całować. 

myśl
zebrała 5 fiszek • 11 października 2009, 19:51

Sza­rość po­nad wszys­tko wy­rywa oczy świado­mości w po­wiet­rzu za­wie­szo­ny skur­cz przerzut­ni za­kamuf­lo­wanej od­dechem.

A je­go uli­ca pachnie kobietą. 

myśl
zebrała 9 fiszek • 10 października 2009, 20:12

stokrotkatwoja

Użytkownicy
R S T
Pokaż
Kalendarz
Aktywność